Γιατί η Ελλάδα εξάγει γενόσημα, αλλά επιμένει να καταναλώνει τα ακριβότερα πρωτότυπα; ┃Γιάννης Γορανίτης

Διερευνούμε τις αιτίες της χαμηλής διείσδυσης των γενόσημων φαρμάκων, και προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε ένα ακόμη ελληνικό παράδοξο: γιατί, παρά τις αιματηρές μειώσεις στη δημόσια δαπάνη υγείας, συνεχίζουμε να δίνουμε πολλά εκατομμύρια ευρώ για φάρμακα.

Πανδημία ή Δυστοπία; Λοκντάουν και Μάσκες

Ο ιός, σε όλες τις χώρες, έκανε τη φυσική του διαδρομή, πήρε μαζί του όσους ευπαθείς είχαν γλυτώσει κατά το προηγούμενο έτος από την ηπιότερη εποχική γρίπη των τελευταίων ετών και κατόπιν μπήκε σε πορεία αποδρομής (πιθανότατα και λόγω ισχυρής εποχικότητας, όπως όλοι οι κοροναϊοί), ενώ τα περιοριστικά μέτρα, ιδίως το λοκντάουν, έπαιξαν ελάχιστο ως αμελητέο ρόλο στην πορεία της πανδημίας.

Ιχνηλάτηση και παρακολούθηση φορέων Covid-19: Διέξοδος για τον έλεγχο της πανδημίας, αδιέξοδο για την ιδιωτικότητα

Δεκάδες κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο έχουν ήδη εφαρμόσει ή αναπτύσσουν ψηφιακές εφαρμογές εντοπισμού φορέων του νέου κορονοϊού και ιχνηλάτησης των επαφών τους. Εκτός όμως από τα εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά τους, εγείρονται και σοβαρές επιφυλάξεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Τι θα γίνει στην Ελλάδα;

Η επανάσταση του κορωνοϊού δεν θα συμβεί…

Ο Γερμανός φιλόσοφος νοτιοκορεάτικης καταγωγής Byung-Chul Han προειδοποιεί τους Ευρωπαίους που χαιρετίζουν τις ψηφιακές στρατηγικές που εφαρμόζουν οι ασιατικές χώρες για την καταπολέμηση της νόσου. Το τίμημα είναι συχνά υπερβολικό. Ο ιός δεν επιβράδυνε τον καπιταλισμό, αλλά τον διατηρεί εν υπνώσει. Θα υιοθετήσει η Ευρώπη ένα καθεστώς μόνιμης ψηφιακής επιτήρησης σε κινέζικο στυλ;

Καλά νέα: Αποτελεσματικά φάρμακα και υποσχόμενες θεραπείες για τη νόσο Covid-19

Φάρμακα που αντιμετωπίζουν τον Έμπολα, τον HIV, τον SARS, πειραματικοί συνδυασμοί και νέες ουσίες επιστρατεύονται στη μάχη της επιστήμης με τον νέο κορονοϊό και τη νόσο Covid-19. Δικαιούμαστε να αισιοδοξούμε;

Θυμάσαι τι είναι Ζωή; -η κρίση ως τελευταία προειδοποίηση

Πώς βλέπουν λοιπόν οι κοινωνίες τον εαυτό τους στον 21ο αιώνα; Με μια λέξη: Ευάλωτες. Πώς τον έβλεπαν κατά τη διάρκεια του 20ου; Ανθεκτικό. Στην διάρκεια του προηγούμενου αιώνα οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν με κουράγιο, θάρρος και αντοχή τις αντιξοότητες και τις συμφορές. Όχι πια. Ο πολίτης του 21ου αιώνα, ο άνθρωπος του 21ου αιώνα αισθάνεται αβοήθητος, τρωτός, αδύναμος, ανυπεράσπιστος μπροστά σε οποιαδήποτε καταστροφή.

Τσβετάν Τοντορόφ: Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο

Πώς θα έμοιαζε, για τον καθένα, αυτή η εκπληρωμένη ζωή; Αυτό μένει στον ίδιο να το ανακαλύψει: η εποχή των συλλογικών απαντήσεων έχει παρέλθει, ακόμη κι αν το άτομο μπορεί να ελπίζει ότι οι γύρω του κατανοούν και συμμερίζονται την επιλογή του. Αλλά μπορούμε ήδη να πούμε ότι, για να αγγίξουμε αυτή την ομορφιά ή αυτή τη σοφία, δεν είναι υποχρεωτικό να γράφουμε ή να διαβάζουμε βιβλία, να ζωγραφίζουμε ή να παρατηρούμε πίνακες, ούτε είναι επίσης υποχρεωτικό να προσευχόμαστε στο Θεό ή να προσκυνούμε μπροστά στα είδωλα, να χτίσουμε την ιδανική Πολιτεία ή να πολεμούμε τους εχθρούς της. Μπορούμε να το κάνουμε ατενίζοντας τον έναστρο ουρανό πάνω μας ή τον ηθικό νόμο μέσα μας, ξεδιπλώνοντας τις διανοητικές μας δυνάμεις ή αφοσιωνόμενοι στον πλησίον μας, σκάβοντας τον κήπο μας ή χτίζοντας έναν ολόισιο τοίχο, προετοιμάζοντας το βραδινό γεύμα ή παίζοντας μ’ ένα παιδί.