Η τυραννία της αξιοκρατίας | Κώστας Αναγνωστόπουλος

Η αρετή της ταπεινοφροσύνης είναι το απαραίτητο αντίδοτο στην αξιοκρατική ύβρη που δηλητηριάζει τις κοινωνίες μας, φαινόμενο που μελετά ένα οξυδερκές βιβλίο του καθηγητή του Χάρβαρντ Μάικλ Σαντέλ.

Το τέλος του ανθρωποκεντρισμού; | Γιώργος Τζιρτζιλάκης

Δεν αρκούν πλέον οι καταπραϋντικές γενικολογίες, οι ευφυείς υπεκφυγές και οι ρητορικοί εξωραϊσμοί. Ήρθε «η ώρα της αληθινής αίσθησης», όπως την όρισε κάποτε ο αυστριακός συγγραφέας Πέτερ Χάντκε.

Θυμάσαι τι είναι Ζωή; -η κρίση ως τελευταία προειδοποίηση | Γιώργος Χ. Πανόπουλος

Πώς βλέπουν λοιπόν οι κοινωνίες τον εαυτό τους στον 21ο αιώνα; Με μια λέξη: Ευάλωτες. Πώς τον έβλεπαν κατά τη διάρκεια του 20ου; Ανθεκτικό. Στην διάρκεια του προηγούμενου αιώνα οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν με κουράγιο, θάρρος και αντοχή τις αντιξοότητες και τις συμφορές. Όχι πια. Ο πολίτης του 21ου αιώνα, ο άνθρωπος του 21ου αιώνα αισθάνεται αβοήθητος, τρωτός, αδύναμος, ανυπεράσπιστος μπροστά σε οποιαδήποτε καταστροφή.

Περί αισθητικής και αναισθησίας, δηλαδή γαϊδουριάς | Κώστας Κουρούνης

Η Αισθητική σαν συγκεκριμένος Επιστημονικός κλάδος έχει σαν αντικείμενο τη μελέτη και περιγραφή της καλλιτεχνικής πράξης και δημιουργίας, στη ροή των εποχών και των πολιτισμών που σημάδεψαν αυτές τις εποχές.

Γερμανία, η πρωταθλήτρια του μαύρου χρήματος | Άρης Οικονόμου

Στην κορυφή της Ευρώπης η Γερμανία, όσον αφορά τις απάτες, στην 8η θέση παγκοσμίως ως φορολογικός παράδεισος, μεταξύ των πρωταθλητών της φοροδιαφυγής, καθώς επίσης πρώτη σε σχέση με τη διακίνηση μαύρου χρήματος στην ήπειρο μας.

Η αμαρτωλή ιστορία των αυθαιρέτων και οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού | Θοδωρής Χονδρόγιαννος

Η κυβέρνηση, στην απέλπιδα προσπάθειά της να αποδώσει ευθύνες για την τραγωδία στο Μάτι, βρήκε έναν εύκολο στόχο: την αυθαίρετη δόμηση. Πόσο ειλικρινείς είναι οι 20 ετεροχρονισμένες παρεμβάσεις που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός για την καταπολέμησή της; Και τι μέρος του προβλήματος θεραπεύουν;

Οι νέοι και η πολιτική | Σαράντος Ι. Καργάκος

Οι νέοι και η πολιτική φαίνεται να βρίσκονται, τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, σε διαμετρικά αντίθετα άκρα.

Σημάδι των καιρών; Απουσία της πολιτικής; Ή μήπως -ακόμη χειρότερα- προκλητική, απωθητική, ανούσια, αναξιόπιστη, υποκριτική παρουσία της;